Hoe komt het dat je soms niet verder komt met je doelen, terwijl je er enorm je best voor doet? Patronen blijven patronen, en dat is frustrerend.

Hoe kan het dat bij lichamelijke behandelingen soms emoties loskomen, zonder dat je er mondeling over praat? En waarom hebben mensen die onzeker zijn vaak een slechte houding? Altijd… ja, altijd. Je kunt aan iemands houding aflezen hoe hij of zij in het leven staat.

Dit heeft alles te maken met energie en het zenuwstelsel, dat deze energie oppikt en gebruikt. Emoties slaan zich op in de weefsels van het lichaam. Als deze emoties niet worden verwerkt, verzwakken de weefsels en ontstaan er klachten. Dit is een natuurwet.

Wanneer we getriggerd worden in een situatie, komen er emoties vrij. Tegelijk schakelt het lichaam over naar een beschermende houding, alsof er een tijger voor je staat of je een stressvolle gedachte hebt. Voor het brein maakt dit geen verschil; het herkent geen onderscheid. Dit betekent dat je een gebogen houding aanneemt, vaak met opgetrokken schouders, om je organen te beschermen.

Deze houding kost veel energie, omdat het geen natuurlijke manier van staan is. De wervelkolom krijgt blokkades, spieren worden ongelijk belast, en het zenuwstelsel raakt sympathisch dominant (de fight-or-flight-reactie). Het lichaam raakt uitgeput.

Overlevingsstand en doelen
Wat veel mensen niet beseffen, is dat deze houding betekent dat je in een constante overlevingsstand staat. Er is geen ruimte voor herstel, want daar is simpelweg geen energie voor. Hierdoor wordt het haast onmogelijk om vanuit flow je doelen te behalen. Ondanks al je inspanningen blijf je klachten houden en vastzitten in herhalende patronen. Het voelt alsof je steeds in rondjes draait. Dit kan een neerwaartse spiraal veroorzaken. Herken je dit ook in bepaalde situaties in je leven?

Tunnelvisie of een grotere bandbreedte aan mogelijkheden?
Wanneer ik werk met de wervelkolom, zorg ik ervoor dat er meer energie vrijkomt in het lichaam. Hierdoor kan het beter stromen. De houding verbetert, mensen herstellen, en ineens gebeuren er dingen vanzelf die voorheen veel moeite kostten.

Bij mensen in de overlevingsstand (wat bij een groot deel van de maatschappij het geval is) ontstaat tunnelvisie. Ze zien geen oplossingen of mogelijkheden, omdat hun energie te laag is om out-of-the-box te denken. Denk maar aan een vriend die vastzit in een emotioneel zware situatie. Die persoon ziet de oplossing niet of kan deze niet benutten. Maar als jijzelf niet in die overlevingsstand zit, kun je vaak wél meerdere oplossingen bedenken.

Hoe kun je dit veranderen?
Kort gezegd: een slechte houding bij emotionele stress levert geen extra energie op. Als je je houding aanpast, ontstaat er direct meer energie. Je gaat van tunnelvisie naar een bredere visie. Met die extra energie kun je stappen zetten, misschien zelfs buiten je comfortzone. Dit zorgt voor andere resultaten. Door die extra energie krijg je toegang tot een bredere bandbreedte van mogelijkheden, zowel fysiek als emotioneel.

Doe de test:
Neem een probleem in gedachten en bespreek het terwijl je gebogen staat. Let op hoe je je voelt. Ga daarna rechtop staan, met je voeten stevig op de grond, en bespreek hetzelfde probleem opnieuw. Je zult merken dat je het anders ervaart. Heb je een probleem en weet je het antwoord niet? Probeer dan eens in die stevige, rechtopstaande positie te gaan staan en kijk wat er verandert.

Is het echt zo simpel?
Ja, het is zo simpel. Maar is het makkelijk? Niet altijd. Het werkt alleen als je je houding aanpast en je wervelkolom soepel en functioneel maakt. Dit zorgt voor meer energie, wat leidt tot herstel en het behalen van doelen. Resultaat? Meer opties, meer mogelijkheden en een betere gezondheid.

Wat kies jij? Blijf je in rondjes draaien, met te weinig energie om dingen te veranderen? Of ga je aan de slag en creëren we samen meer mogelijkheden?